درگذشت فتح‌الله بی‌نیاز منتقد سرشناس ادبیات معاصر ایران ، وپیام تسلیت کانون ره آورد

فتح‌الله بی‌نیاز منتقد سرشناس ادبیات معاصر ایران و نویسنده چندین رمان و مجموعه داستان در اثر سکته قلبی، به طور غیر منتظره‌ای، در حالی‌که برای شرکت در یک جلسه ادبی از منزل خارج شده بود، در خیابان صادقیه تهران درگذشت.

 

خبرگزاری مهر گزارش داده است که پس از آنکه این منتقد ادبی و داستان‌نویس معاصر ایرانی دچار حمله قلبی شد، امدادگران او را به بیمارستان فیروزگر تهران منتقل می‌کردند که در راه چشم بر جهان ما فروبست.

بی‌نیاز در سال ۱۳۲۷ در مسجدسلیمان متولد شده بود. او دانش‌آموخته رشته مهندسی برق از دانشگاه صنعتی شریف بود و از او در مجموع ۱۵ رمان و هفت مجموعه داستان کوتاه و هشت کتاب در زمینه نقد و نظریه ادبی ‏منتشر شده است.

فتح‌الله بی‌نیاز یکی از اعضای هیأت دبیران جایزه مهرگان ادب، قدیمی‌ترین و از معتبرترین جوایز غیر دولتی ایران بود.

بی‌نیاز همواره از هر فرصتی برای انتقاد از سانسور دولتی در ایران و خودسانسوری نویسندگان و شاعران ایرانی استفاده می‌کرد. او اعتقاد داشت که سانسور فرهنگ ریاکاری را در جامعه ترویج می‌دهد. به گفته او «تفاوت میان واقعیت و چیزی که در کتاب‌های ممیزی شده منتشر می‌شود، به نوعی مبین ترویج ریاکاری‌ست. به عبارت دیگر مؤلف با مخاطب رابطه‌ای ریا‌کارانه برقرار کرده و ناخواسته باعث ترویج این رویه در سطوح مختلف جامعه می‌شود.»

بی‌نیاز پیش از درگذشتش، در فروردین ۹۴ به خبرگزاری کتاب ایران گفته بود ۱۵ کتاب از تألیفات او از وزارت ارشاد اسلامی مجوز دریافت نکرده و او «از خیر انتشار» این کتاب‌ها گذشته است.

فتح‌الله بی‌نیاز نویسنده و منتقدی بسیار پرکار بود. کتاب‌های «بعد از مرگ هنوز می‌میرم»، «ترجیع‌بندی برای شاعران جوان»، «دریاسالار بی‌دریا»، «عطش ماندگار»، «مکانی به وسعت هیچ» و «ملاقات با مسیح» در میان آثار عدیده او جایگاه ویژه‌ای دارد. « نقد، تحلیل و تفسیر چند داستان معتبر جهان» از نوشته‌های او در برخی دانشگاه‌های کشور تدریس می‌شود و از آثار پرفروش نقد ادبی در ایران به شمار می‌آید.

پیام تسلیت کانون ره اورد به بیت الله بینیاز از دوستان کانون

 

بیت‌الله گرامی؛
از شنیدن خبر درگذشت برادرت، نویسنده و منتقد مطرح ایران، فتح‌الله بی‌نیاز، بسیار متأثر شدیم.

او پشتیبان ادبیات ناب و مخالف ادبیات دولتی بود. رنج او مهجوری ادبیات و خودسانسوری نویسنده در ایران بود. نویسنده‌ای فروتن که خود نیز آثاری خلق کرد اما سانسور حکومتی مانع از انتشار چندین جلد از آن‌ها شد...

بیت‌الله عزیز؛
ما قدر تلاش‌های فرهنگی برادرت را می‌دانیم، یاد او را زنده می‌داریم و در این محنت بزرگ خود را همدرد تو می‌دانیم.

امیدواریم بتوانیم دست‌کم کوشش‌های فرهنگی و ادبی برادرت را در خارج از کشور پاس بداریم.

ما را در این اندوه بزرگ شریک بدان.

برایت بردباری آرزو می‌کنیم.

کانون ره‌آورد آخن ـ آلمان
دوشنبه ۵ اکتبر ۲۰۱۵
۱۳ مهر ۱۳۹۴