گزارش مراسم ۲۵مين سالگرد کشتار زندانيان سياسی ايران در آخن

ره آورد: مراسم بیست و پنجمین سال کشتار زندانیان سياسی ايران در سال ۶۷ یادآور روزهای سخت و طاقت‌فرسای شنیدن مرگ عزیزان‌مان از زبان بازماندگان آن‌ها بود. باشد تا دیگر هیچ‌گاه شاهد کشته شدن، به صرف داشتن عقیده نباشیم.

 

 

در بيست وپنجمين سالگرد کشتار گروهی زندانيان سياسی در سال ۶۷ کانون ره آورد مراسمی به رسم هر سال برگزار کرد .اين مراسم روز يکشنبه ۶ اکتبر ۲۰۱۳ در سالن مارتين لوتر هاوس با مجری‌گری آقای رضا جعفری، کارگردان تئاتر، برگزار شد.

_ABC9636.jpg

در اين مراسم پس از خواندن بيانيه کانون ره آورد دکتر شورا مکارمی فرزند فاطمه زارعی، يکی از قربانيان اين کشتار جمعی به سخنرانی پرداخت. وی ابتدا به کتابش به نام دفتر عزيز که دو سال پيش به زبان فرانسه و اخيرا به زبان انگليسی انتشار يافته اشاره نمود . قسمت اول اين کتاب شامل خاطرات پدر بزرگ شورا، عزيز زارعی در آن سال های سياه و قسمت دوم شامل خاطرات و برداشت های شخصی شورا و چگونگی روبرو شدن وی با مرگ مادرش می باشد. ترجمه فارسی اين کتاب هم قرار است به زودی منتشر شود.

در اين جا بخش هايی از قسمت اول کتاب ياد شده توسط يکی از مجريان برنامه روخوانی شد. يادآوری خاطراتی که در همان سال های سياه و در ايران توسط عزيز زارعی پدر بزرگ شورا به رشته تحرير درآمده اند تصوير تکان دهنده ای از فضای خفقان و سرکوب ايران دهه ۶۰ ترسيم نمود. پس از آن شورا در سخنانی پربار، دقيق و در حين حال بی تکلف و صميمی، شنوندگان را با سوی ديگری از برخورد بازماندگان اين فاجعه انسانی با از دست دادن نزديکانشان آشنا کرد . وی در اين بخش از سخنانش به تلاش حکومت برای به سکوت واداشتن بستگان در اين سالها و مکانيزمهايی که منجر به ادامه يافتن اين سکوت از سوی بخش بزرگی از جامعه ايران تا به امروز شده اشاره نمود.

وی با بيان اين نکته که زخم وارد شده بر يک بدن تنها پس از التيام يافتن آن به يک تجربه وخاطره تبديل می شود جنايات دهه ۶۰ و بخصوص کشتار دسته جمعی زندانيان سياسی در سال ۶۷ را به زخم بازی شبيه دانست که تنها پس از آگاهی وسيع جامعه از وقوع آن ، بحث در مورد علل، ابعاد و پيامدهای آن و در نهايت شکل گيری يک اراده جمعی در ابعاد ملی برای محاکمه بانيان و عاملان آن التيام يافته و به يک خاطره و تجربه تبديل خواهد شد تجربه تلخی که تنها در اين صورت می توان به عدم تکرار آن در آينده اميدوار بود. به نظر ما می توان موضع گيری در رابطه با اين فاجعه انسانی را معياری برای راست آزمايی مدعيان دفاع از حقوق بشر و دمکراسی در ايران دانست.

_ABC9656.jpg

در بخش دوم برنامه ابتدا ميهن روستا، از فعالين شناخته شده حقوق بشر در برلين و از پيگيران دادخواهی اين جنايات که خود همسر خويش رضا عصمتی را در جريان اعدام های دسته جمعی ۶۷ از دست داده به سخنرانی پرداخت. وی با تاکيد برضرورت تکرار و یادآوری واقعیت ها ی مربوط به اين کشتارها و پافشاری بر دادخواهی به اين نکته نيز اشاره داشت که هر فشار و ظلمی مقاومت در مقابل آن را نيز ضروری و اجتناب ناپذير می کند.

_ABC9651.jpg

پس از آن فيلمی درباره خاوران به نمايش در آمد .اين فيلم ضمن نمايش صحنه های دلخراشی از گورستان خاوران و حضور خانواده های قربانيان سرکوب، به نمايش مصاحبه هايی پرداخت که با برخی از بازماندگان اعدام های دهه ۶۰ صورت گرفته است.

نمايش اين فيلم فضای بسيار سنگينی در بين تماشگران ايجاد کرد و حاضران با ياد قربانيان اين جنايت ضدبشری و اميد به عدم تکرار آن ها در ايران آينده سالن را ترک کردند.